Thursday, September 30, 2010

വെള്ളില്‍പ്പറവകള്‍ ‍
---------------------
വെള്ളില്‍പ്പറകളേ നിങ്ങളിന്നെന്റെ
ഉള്ളില്‍ കുളിരേകി മോഹനങ്ങള്‍
പാറിപ്പറന്നു നീലാകാശ സീമയി
ലേറ്മെന്‍ മാനസ മോപ്പമെത്തി

നിങ്ങളെയൊന്നു താഴുകിപ്പുണരുന്ന
നിര്‍വൃതി തന്നില്‍ ലയിച്ചിടുമ്പോള്‍
നീലവാനിന്റെ നെരുകയിലാരിട്ട്
നിസ്തുലമാകും തിലകക്കുറി

നിങ്ങള്‍ക്കതിര്‍ വരമ്പില്ലാത്ത നീലിമ
എങ്ങും പ്രശാന്തമാ മന്തരീക്ഷം
പോങ്ങിപ്പറന്നുപോം വേളയിലില്ലയോ
തിങ്ങുന്ന മോദം ചിറകടിയാല്‍

ഞങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍ നടക്കുന്ന പാതകള്‍
മങ്ങലേല്പ്പിക്കും മഹാരധന്മാര്‍
ചങ്ങാതികള്‍ ചമഞൊത്തുകൂടീടിലും
പൊങ്ങച്ചമൊക്കെ പ്പറഞ്ഞീടിലും

ഉള്ളിലിരിപ്പതസൂയ കുശുംപുകള്‍
എള്ളോളമന്ന്യന്നു നന്‍മ ചെയ്‌വാന്‍
ഉള്ള മനസ്ഥിതിയില്ലാത്തവര്‍ വെറും
പൊള്ളത്തരങ്ങള്‍ പൊതിഞ്ഞു വയ്പോര്‍

എങ്ങുപോയ് നിങ്ങളെന്‍ ചങ്ങാതികള്‍ മനം
തങ്ങുന്നു നിങ്ങള്‍തന്‍ ചാരെ നിത്യം
വിങ്ങുന്നു മാനസ മീവഴിത്തരവി
ട്ടെങ്ങോ അലയുന്നു നിര്‍വൃതിക്കായ്

ഹായെത്ര സുന്ദര സൌഭാഗ്യ ജീവിത
മീയുലകത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു വന്നു
വെള്ളില്‍പ്പറവകളേ വെളിച്ചം വീശി
ഉള്ളിലെന്‍ ചേതന ധന്യമാക്കൂ

എത്ര വിശുദ്ധമേ നിങ്ങള്തന്‍ ജീവിതം
എത്രനാള്‍ ജീവിച്ചുവെന്നാകിലും
നിങ്ങള്‍ വിതക്കില്ല കൊയ്യില്ല ശേഖരി
ച്ചെങ്ങും കളപ്പുര ചേര്പ്പതില്ല

എന്നാലും ഇന്നും പുലര്‍ത്തുന്നു നിങ്ങളെ
നന്നായി സൃഷ്ടിച്ച സര്‍വേശ്വരന്‍
ഒന്നിന്നുമില്ല കുറവ് യഹോവയി
ലൊന്നാശ്രയിപ്പോര്‍ക്ക് ഭൂവിലേതും.
കലികാല നാട്ടുവിശേഷം.
---------------------------.
കാലം കലികാലമായ് മാറിയായതാല്‍
കോലം മറിഞ്ഞു കീഴ്മേലായി കഷ്ടമേ
നാട്ടിന്‍ കിടപ്പതു മാറിയെല്ലാടവും
നാട്ടാരുടെ നടപ്പോപ്പമായ് തീര്ന്നഹോ

കാടും വനങ്ങളും നാടായി മാറിയീ
നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളോ മാറി നഗരമായ്
ഊടുവഴികള്‍ ഇന്നൊക്കെയും പാതകള്‍
പാതകളൊക്കെ വന്‍ വീഥികളായഹോ

ഓലകള്‍ മേഞ്ഞുള്ള ചെറ്റപ്പുരകളും
ഓടിട്ട വീടായ്പ്പരിണമിച്ചീടവേ
ഓടുകള്‍ പേറി വിളങ്ങിയ വീടുകള്‍
വന്‍ മാളികകളായ്‌ രമ്യഹര്‍മ്യങ്ങളായ്‌

നാട്ടിന്നു മോടി പിടിപ്പിച്ചിതേവിധം
വീട്ടിലും നാട്ടിലും സമ്പല്‍ സമൃദ്ധിയായ്
ഈശ്വരനാമം ജപിപ്പതു കേവലം
മോശപ്പണിയായ്‌ പരിഗണിച്ചാളുകള്‍

അല്ലെങ്കിലെന്തിനായ് ഈശ്വരന്‍ പേരിനായ്‌
അല്ലലില്‍ത്തന്നെ കിടപ്പവര്‍ക്കീശ്വരന്‍
വല്ലപാടും നമ്മളൊന്ന് കാരേറിയാല്‍
തെല്ലും വിധി ഭാഗ്യ മെന്നൊക്കെയോതിടും

തിന്നു കുടിച്ചു സന്തുഷ്ടരായ് നാമിന്നു
മന്നില്‍മദാലസരായ് കഴിഞ്ഞീടുക
നാളെ മരിക്കു മതിനാലെയിദ്ദിനം
മേളമായ് തന്നെ കഴിക്കാം അടിപോളി

ഈവിധ ചിന്തയാ ലേവം ജനതതി
ജീവിതമോരോ വിധത്തില്‍ നയിക്കവേ
ഉല്‍കൃഷ്ടമായവ ഒന്നും കുരുക്കാത്ത
ഉള്ളിലെ ചേതന ശുഷ്കിച്ചു നില്കയായ്

ഈശ്വര ചൈത ന്യമില്ല ഭവനത്തി
ലില്ല സന്തുഷ്ടി കുടുംബത്തിലാര്‍ക്കുമേ
താന്താന്‍ വഴിക്ക് തിരിഞ്ഞുപോയേവരും
സ്വാര്‍ത്ഥത കൈമുതലാക്കി ക്കഴിഞ്ഞവര്‍

വീട്ടിന്‍ വിളക്കായ്‌ ക്കഴിഞ്ഞ തരുണികള്‍
നാട്ടില്‍ ചരിക്കാന്‍ വിരുതരായ് തീര്ന്നഹോ
വീട്ടിന്നു നാഥരായ്പ്പോന്ന പുരുഷര്‍
വിളറിച്ഛടച്ചു നടക്കയായ് വീഥിയില്‍

കുട്ടികള്‍ വീട്ടിന്നനുഗ്രഹ്മായവര്‍
മട്ടൊന്ന് മാറിക്കുതറി നടക്കയായ്
കൂട്ടിന്നു കൊള്ളാത്ത പെണ്ണുങ്ങള്‍ നാട്ടിലെ
ചേഷ്ടകളൊക്കെപഠിച്ചു നശിക്കയായ്

പുത്തന്‍ പരിഷ്കാര വൈവിദ്ധ്യ പാതയില്‍
ചിത്തം കലുഷമായ്ത്തീര്‍ന്നു നാടെങ്ങുമേ
പുത്തന്‍ തലമുറക്കില്ല നല്കീടുവാ
നിത്തവ്വിലെങ്ങുപോയ് മൂല്യങ്ങളൊക്കെയും

മാതാപിതാക്കള്‍ ഗുരുക്കള്‍ വയോധികര്‍
മുത്തശ്ശിമാര്‍ മത നേതാക്കളൊക്കെയും
ഇന്ന് ബഹിഷ്ക്രുതര്‍ ദൈവവും ദേവനും
ഒന്നുമേയില്ലാത്ത താന്തോന്നി ജീവിതം

കാശാണ് ദൈവമെന്നുള്ളിലുരുവിട്ടു
കാശിനായെന്തെന്തതിക്രമം ചെയ്യുവോര്‍
ഈശനേ വിറ്റു കാശാക്കിയനാകുലം
കാശിക്കു പോകുന്നനുഗ്രഹം നേടുവാന്‍

പള്ളി ദേവാലയ മമ്പല മോസ്കുകള്‍
ക്കുള്ളില്‍ കടന്നു നീ നേര്‍ച്ചകള്‍ കാഴ്ചകള്‍
നല്കിയെന്നാകിലഖിലാണ്ട നായകന്‍
നീട്ടുമോ തന്‍കരം നിന്‍മനം കാണുവോന്.

പാലിക്ക ഈശ്വരന്‍ തന്നോരു കല്പന
സ്നേഹിക്ക മര്ത്യരെ നോവുമാത്മാക്കളെ
ജീവന്‍റെ നാഥന്‍ കനിഞ്ഞേകി നന്‍മകള്‍
മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും പകര്‍ന്നു നല്കീടുവാന്‍.
കല്‍പ്പന കാത്തിടൂ.
------------------

യാഹെന്ന ദൈവത്തോടങ്ങന്തരംഗത്തില്‍ ഭക്തി
ഉളവാമെന്നാകിലോ ജ്ഞാനത്തിന്നാരംഭമാം
യാഹന്ത!സര്‍വേശ്വരനൊക്കെയും ചമച്ചവന്‍
ഉളവായ്‌വന്നു സര്‍വം തന്‍ഹിതം പ്രുഥീതലെ

താന്‍ ചെവി കൊടുക്കില്ല മൂഡന്മാര്‍ പ്രബോധന
മേതുമേ ഗ്രഹിക്കില്ല തള്ളീടൂ ജ്ഞാനത്തേയും
ജ്ഞാനത്താല്‍ സര്‍വസ്വവും നിര്‍മ്മിച്ച ദൈവത്തിന്റെ
കാരുണ്ണ്യവര്‍ഷം കാത്തു കഴിയുന്നന്നേരവും

കര്‍ത്തന്‍ തന്‍ കരങ്ങളാല്‍ മര്‍ത്യനെ സ്വസാദ്രുശ്യ
മതുപോലേതും സ്രുഷ്ടി ചെയ്തു മണ്‍പൊടിയാലെ
തന്‍ ജീവശ്വാസമവനേകിയല്‍ഭുതം ജീവ
നുള്ള ദേഹിയായ്ത്തീര്‍ന്നു മണ്‍കട്ട നമോ,നമോ

ആദാമെന്നൊരുനല്ല പേരുമന്നവനേകി
ആമോദമോടെ ചില ദിനരാത്രങ്ങള്‍ നില്‍ക്കെ
അന്നൊരുദിനം താതനെത്തി ആദാമിന്‍ ചാരെ
ആകുലചിത്തനായ്‌ തന്‍ തനയന്‍ തപിക്കവെ

നിന്മനോരധമറിഞ്ഞീടുമാ മഹേശനെ
നിന്നു വാഴ്ത്തീടേണം നിന്‍ ജീവകാലമൊക്കെയും
വന്നവന്‍ നിനക്കേകുമാശ്വാസം ദിനം ദിനം!
ഒന്നിനും കുറവില്ല സന്തോഷം സന്തോഷമെ

തക്കതായൊരുതുണ നല്‍കുംഞ്ഞാനിവനിനി
യേകനായിരിക്കാതെയെന്മുന്നില്‍ സദാകാലം
കര്‍ത്തന്‍ താനുരചെയ്തു ഗാഢനിദ്രയിലാദാം
തന്‍ വാരിയെല്ലാല്‍ തീര്‍ത്തു നാരിയെ തുണയായി

തന്‍ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കും വിശ്വ സുന്ദരി തന്വംഗിതന്‍ ‍
വിണ്പ്രഭാ പൂരം തിങ്ങുമല്ഭുത പ്രപഞ്ചത്തെ
കണ്ടു വിസ്മയം പൂണ്ടു സ്നേഹവായ്പനുകമ്പ
നൈര്‍മ്മല്യ മനുരാഗ മാദാമിന്‍ സംപൂര്‍ണത.

കല്‍പ്പനയേതും കാത്തു പാലിച്ചു ജീവിച്ചീടാന്‍
കര്‍ത്തനാം താതന്‍ ദൃഡം കൊടുത്തോരനുക്ഞ്ഞയെ
തെല്ലുംതാന്‍ തിരസ്കരി ച്ചവള്‍ യാത്രയായ് കഷ്ടം
കാലന്റെ വായില്‍ ചെന്നുപെട്ടല്ലോ വിശ്വസുന്ദരി

നാരിയവളൊരു ശ്രുംഗാര രൂപിണി
നാട് ചുറ്റീടുവാന്‍ വെമ്പലായ് നില്കയായ്
ആദാമിനന്തികെ നിന്നു തുണയ്ക്കുവാന്‍ ‍
കല്പ്പിച്ചയച്ചവള്‍ വിട്ടുപോയീടിനാള്‍

കാലന്‍ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞിടും സംഗതി
ഏതുമറിയാതവളനുരക്തയാ‍യ്
താതന്റെ സന്നിധി വിട്ടുനാമേകരായ്
പോകില്‍ വിനാശമായ് തീരും നിസ്സംശയം

കല്‍പ്പന കാത്തിടൂ കര്‍ത്തന്റെയുക്തികള്‍
വ്യക്തമായ് നിത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞീടുവിന്‍
അല്ലയ്കിലാപത്തിലായിടും നിശ്ചയം
ഇല്ല കരേറ്റുവാന്‍ മറ്റാരുമിദ്ധരെ.!
പറയുംമുന്പു
-----------------
വായില്‍നിന്നൊരു വാക്ക്
പറയാന്‍ തുനിവോരേ
വായടച്ചാലോചിക്കൂ
പറയുംമുന്പായ് നിങ്ങള്‍

ചോദിക്കൂ സ്വയം മൂന്നു
ചോദ്യങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ അതി
ന്നുത്തരം ഉവ്വാണെങ്കില്‍
ചൊല്ലിടാന്‍ ധൈര്യപ്പെടൂ

ശരിയെന്നുറപ്പുണ്ടോ
നിങ്ങള്‍ ചൊല്ലീടും കാര്യം
ശരിയെന്നിരിക്കിലോ
വീണ്ടുമാലോചിച്ചിടൂ

ചൊല്ലുന്ന കാര്യം കൊണ്ടു
നിങ്ങള്‍ക്കോ കേള്‍ക്കുന്നോര്‍ക്കോ
വല്ലതും പ്രയോജനം
വന്നുകൂടുവാനുണ്ടോ

ഉണ്ടെങ്കിലവസാന
മായൊരു ചോദ്യം കൂടി
ചോല്ലുന്നതെന്തേ നല്ല
വാര്‍ത്തയോ ആകാത്തതോ

ഉത്തരം എല്ലാറ്റിനും
ഉവ്വെങ്കില്‍ ചൊല്ലിക്കോളൂ
നന്മയായ് ഭവിക്കട്ടെ
നിങ്ങള്‍ക്കും മറ്റുള്ളോര്‍ക്കും

അല്ലതിന്‍ മറുപാടായ്
ചെയ്തെന്നാലതിന്‍ ഫലം
നന്മയാകില്ലാ നിങ്ങള്‍
ശപിക്കപ്പെട്ടോര്‍ ദൃഡം.
പൊന്നോണപ്പുലരി!
==============

ഓണമായ്‌,ഓണമായ്‌,ഓമനിച്ചീടുവാന്‍
ഓര്‍മ്മയിലെത്തുന്നൊരീണമായ്‌ മാനസ്സേ
വര്‍ഷങ്ങളെത്രെയോ പോയ്മറഞ്ഞെങ്കിലും
ഹര്‍ഷപുളകമായ്‌ തീരുന്നു മാനസ്സം

പൂക്കളിറുത്തതും പൂക്കളം തീര്‍ത്തതും
പൂവിളികെട്ടതു മാര്‍പ്പും കുരവയും
മാവേലി മന്നന്റെ മാഹാല്‍മ്യമൊക്കെയു
മാര്‍ത്തുവിളിക്കുന്നു മാലോകരോക്കെയും

കാളനും തോരനും സാമ്പാറു പപ്പടം
പൂവന്‍പഴവും പരിപ്പു പ്രദമനും
ഇഞ്ഛി നാരങ്ങാപ്പുളിയിവയൊക്കെയും
പഞ്ചാമൃതമ്പോല്‍ കഴിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍

അന്നു സ്വയമെന്നൊഴിച്ചു മറ്റോന്നുമേ
വന്നുകേറീടാത്തൊരെന്‍ പാഴ്മനസ്സതില്‍
ഇന്നു വന്നീടുന്നോരു ചോദ്യം, ആര്‍ക്കു ഓണം,എന്തു ഓണം
എന്നേ മധിക്കുന്ന ചോദ്യമേ!

കോടികളോക്കെച്ചിലവിട്ടു പോന്നോണ
മാടിത്തിമര്‍ത്തു തക്രുതിയായ്‌ തീര്‍ത്തിടും
മാമലനാടേ കരയുക, കേഴുക
മാവേലി ലജ്ജിതനായ്‌ മടങ്ങീടവേ!

കോടീശ്വരര്‍ക്കെന്നുമോണമാണോര്‍ക്ക
പണക്കാര്‍ക്കുമോണമാണെന്നുമെന്നോമലേ
പട്ടിണിപ്പാവങ്ങള്‍ നിര്‍ധനര്‍ക്കോക്കെയും
ഓണം പൊന്നോണം വരും ചിങ്ങമാസത്തില്‍

മൃഷ്ടാന്ന ഭോജന മോണപ്പുടവകള്‍
ഒന്നുമേയില്ലാതെ സ്വപ്നശരണരായ്‌
ലക്ഷോപി ലക്ഷങ്ങള്‍ തിങ്ങുന്ന മാമല
നാടേയവര്‍ക്കില്ലെ പോന്നോണ മോര്‍ക്കുമോ

ഇന്നോര്‍ത്തിടുമ്പോളകം തളര്‍ന്നീടുന്നു
മൃഷ്ടാന്ന ഭോജന മെന്മുന്നിലിവ്വിധം
മാനസമേവം പതിതരിന്‍ ചാരത്തു
കുറ്റബോധത്താല്‍ കരം വിലക്കുന്നു ഞാന്‍

സര്‍വര്‍ക്കുമോണമീ നാട്ടില്‍ യാധാര്‍ത്യമായ്‌
തീരുന്ന കാലം വരട്ടെയാശിപ്പു ഞാന്‍
അല്ലാതെനിങ്കില്ലോരോണമകതാരി
ലല്ലലകറ്റി ചിരമാസ്വദിക്കുവാന്‍

സര്‍വേശ്വരാ ശക്തിയേകിടൂ നാട്ടിന്നു
നന്മകളേകിയനുഗ്രഹിക്കൂ ഭവാന്‍
ഏവരുമോന്നുപോ ലാനന്ദപൂര്‍ണരായ്‌
മാവേലി നാട്ടിലൊരോണം തിമര്‍ക്കുവാന്‍.
അഗതികളുടെ അമ്മ (മിസ്സ്‌.യൂണിവേര്സ്)
----------------------------------------------
ജീവിതം വിശുദ്ധമാണത്ഭുത പ്രതിഭാസ
ഭാവങ്ങളല്ലോ പ്രതിബിംബിപ്പതതില്‍ ദിനം
ലഷ്യമെന്നിയേ ലോക വഴിയമ്പലമത്തില്‍
ഇക്ഷിതിവാസംചെയ്യു ന്നക്ഞരാം പഥികരേ !

സ്നേഹമല്ലയോ ജഗദീശ്വരരൂപം സാക്ഷാല്‍
സ്നേഹമാം നാടകൊണ്ടല്ലോ ചേര്ത്തിണക്കീടു സൃഷ്ടിയെ
സര്‍വസൃഷ്ടിക്കും സാക്ഷാല്‍ മകുടംചാര്‍ത്തും മര്‍ത്യാ
ഗര്‍വമെന്തിനായ് സഹമര്ത്യരോടെല്ലായ്പോഴും!

ദൈവസ്നേഹത്തിന്‍ പ്രതിരൂപമല്ലയോ നിന്നില്‍
സര്‍വദാ കാണ്മാനവനാഗ്രഹിച്ചിരിപ്പതും
കാണ്കലോകമേ കനിവാര്‍ന്നു നിന്‍ കണ്ണീരൊപ്പും
കണ്ണിലുണ്ണിയാം പുണ്യവതി മതര്തെരേസയെ

തന്വിയാം തനയേ നിന്നന്‍പിനാലറിയട്ടെ
മാനവകുലം മാറ്റമില്ല നീ സ്നേഹം തന്നെ
ധന്യമാക്കിയില്ലയോ ജീവിതം ക്ലേശാകു ല
മെന്നിയെ പുലര്‍ത്തി നീയായിരങ്ങളേ ഭൂവില്‍

തട്ടിമാറ്റി നീ നിരപ്പാക്കിയില്ലയോ മര്‍ത്യന്‍
കെട്ടിവച്ചൂക്കന്‍ മതില്‍ ബന്ധനങ്ങളെ ചുറ്റും
മര്‍ത്യനെ യവന്നുറ്റ മിത്ര മര്ത്യരില്‍ നിന്നും
നിത്യവുമകറ്റുന്ന മതില്ക്കെട്ടിടിച്ചില്ലേ!

മതമോ മനുഷ്യനോ വിലപ്പെട്ടതേതെന്നു
സ്വതവേയറിഞ്ഞിട്ടു മറിയാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത
മൃതരെജ്ജീവിപ്പിക്ക യഭ്യസിപ്പിക്കൂയമ്മേ
പതിതര്‍ക്കേകീടുവാന്‍ സ്നേഹത്തിന്‍ തണ്ണീര്‍ മാത്രം !

ജീവികള്‍ വെളിച്ചത്തെ പുല്കിടാനടുക്കവേ
കേവലമഗ്നിജ്ജ്വാല യാഘാതമതില്പ്പെട്ടു
തൂവലറ്റവനിയി ലാലംബഹീനന്മാരായ്
മേവിടുന്നത്കണ്ടു നിന്കരളലിഞ്ഞഹോ

ദിവ്യമാല്ലയോ മര്‍ത്യ ജീവിത മതില്‍ വ്യഥ
സര്‍വദാ കണ്ടൂ കരളലിഞ്ഞു കാല്കള്‍ ചൊടി
ചുര്വിയിലൌദാര്യത്തിന്‍,സ്നേഹത്തിന്‍ പ്രതീകമായ്
സര്‍വവും ത്യജിച്ചു നിന്‍ ജീവനെ പ്രതിഷ്ടിച്ച

പാവനാത്മാവേ യമ്മേ യന്പേറുംതെരേസയേ
സേവനനിരതയാം ദീപമേ പുന്ണ്യാത്മാവേ
മായുകില്ലൊരിക്കലും മന്നില്‍ നീ പതിപ്പിച്ച
മായമില്ലാത്ത മണി മുത്തുകള്‍ കാല്‍പ്പാടുകള്‍

വിശ്വമേ വിളിച്ചു നീ യെന്നെയുമരികത്തു
വിപ്ലവം വിതയ്ക്കുവാന്‍ മര്‍ത്യനെ വെറുക്കുവാന്‍
ഇല്ല ഞാന്‍ വരില്ല നീയൊരുക്കുംവഴികളില്‍
മെല്ലവേ ഗമിക്കട്ടെ സ്നേഹത്തിന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം തേടി!

ജന്മത്തിന്‍ ശതാബ്ധിയില്‍ കര്മത്തിന്‍ കടാക്ഷങ്ങള്‍
ജന്മസാഫല്യം ചേര്‍ത്ത് വിങ്ങുന്നു വിദൂരത്തില്‍!
ആര്‍ത്തിരമ്പീടും തിരമാല ജ്വാലപോലവേ
ചേര്‍ത്തിടുന്നനുഭൂതി മാനവകുലം തന്നില്‍

ഈശ്വര പാദംചേര്‍ന്ന് വിശ്രമിചീടൂ സ്നേഹ
മാസ്വടിച്ചീടൂ ദൈവസാന്നിധ്യമതും പ്രിയേ !
തന്‍ വലഭാഗംചേര്‍ന്ന് നിത്യസൌഭാഗ്യം നേടി
ഉത്തമ മണവാട്ടിയായി വാഴുക നിത്യം !